In 1967 werd ik geboren in Rotterdam, als oudste in een gezin met drie kinderen. Als kind al, was ik geinteresseerd in oude Europese legenden en folklore en kladderde ik hele schriften vol met verhalen. Later, toen mijn schrijven serieuze vormen begon aan te nemen, vormden diezelfde legenden mijn inspiratiebron, evenals liefdesrelaties die anders in elkaar zitten dan de man-vrouwrelaties die meestal in boeken beschreven worden. Naast schrijven schilder ik graag en schrijf ik muziek. Op het moment woon en werk ik in Ridderkerk, vlakbij Rotterdam.

Mijn voorliefde voor verhalen en taal was op jonge leeftijd al aanwezig. In de klas was ik zo'n beetje de enige die een gat in de lucht sprong als we weer eens een rits zinnen moesten ontleden. Ook spelling vond ik leuk. En ik verslond stapels boeken. Al vanaf het moment dat ik leerde lezen en schrijven, was ik bezig met het verzinnen van verhalen die ik dan op papier uitwerkte.

Hele schriften heb ik vol gekalkt. In mijn pubertijd nam het schrijven een spurt. Ik was toen vooral bezig met het uitleven van puberfantasieën, zoals uitgaan met de leukste jongen uit de klas, die mij in werkelijkheid helaas niet zag staan.Samen met een schoolvriendinnetje, waar ik nog steeds contact mee heb en die nu de rol van proeflezer vervult, vormde ik een mini-schrijfgroep. We lazen elkaars verhalen en verzonnen samen de meest fantastische avonturen. Jammer genoeg heb ik die verhalen niet bewaard. Ik zou ze best nog eens willen lezen.

Toen ik volwassen was, begon het schrijven serieuzere vormen aan te nemen. Ik ging spelen in bands, waarvoor ik veel teksten schreef. Dat doe ik nog steeds. Ook het schrijven van gedichten is iets waar ik me veel mee bezig hield en hou. Op een gegeven moment kreeg ik de ambitie om een lang verhaal te schrijven. Maar ja, hoe doe je zoiets. Ik heb nooit een schrijfcursus of iets dergelijks gevolgd. Ik begon dus maar ergens en liep steeds halverwege vast.

Zodra het tot me doordrong dat mijn werkwijze niet bepaald de gewenste vruchten afwierp, ben ik begonnen met het uitwerken van een plot. Vervolgens schreef ik een uitgebreid stuk over elk personage dat ik in het verhaal wilde laten opdraven. Ineens ging het schrijven veel beter. Niet dat ik nu nooit meer onderweg vastliep, want het plot verzinnen vind ik nog altijd minder moeilijk dan het creëren van de situaties waarin het zich afspeelt. Maar ik kwam tenminste ergens. Sterker nog. Op een gegeven moment had ik een verhaal van vierhonderd bladzijden dat af was.

Om het boek 'uitgeefklaar' te maken, moest er eerst geredigeerd worden. Al gauw werd duidelijk dat het heel moeilijk is een tekst, die je zelf geschreven hebt, met een kritisch oog te bekijken. Zelf ben je namelijk allesbehalve objectief. Bovendien lees je straal over dingen heen, omdat je elke zin al een stuk of honderd keer gelezen hebt.

Gelukkig kwam er ook nog hulp uit andere hoek, in de vorm van een aantal kritische mensen uit mijn omgeving. Zij hebben het manuscript 'proefgelezen' en veel opbouwende kritiek geleverd. Het manuscript van Jachtmaan is inmiddels afgerond. Het manuscript voor het tweede op zichzelf staande deel ligt klaar om herschreven te worden. Samen met Mel ben ik aan een derde boek bezig, waarvan de ruwe eerste versie inmiddels op papier staat..