|
|
|
Mel
& Tisa
|
|
MEL
HARTMAN
Ik
ben met schrijven begonnen zodra ik leerde
schrijven. Onmiddellijk begon ik alles neer
te pennen, waaronder een groot aantal dag-
en nachtboeken. Je kan wel zeggen dat ik
een maniak ben op het gebied van woorden
bewaren. Daar mee wil ik zeggen dat ik alles
nog in mijn bezit heb. Alle briefwisseling,
vanaf de leeftijd van 10 jaar ongeveer,
kleine briefjes die in de klas stiekem werden
doorgegeven. Zelfs nog alle liefdesbrieven.
Ik denk dat ik ongeveer 10 jaar oud was
toen ik begon met toneelstukken schrijven,
die dan uiteraard door mij en mijn vriendinnen
werden opgevoerd. Kinderboeken, liefdesromannetjes
en gedichten volgden al snel. Later, in
mijn pubertijd, werd duidelijk dat ik me
het beste voelde wanneer ik pure fictie
schreef, horror, thrillers, SF en fantasie.
Ik
denk dat het in 1996 was toen ik meedeed
met een leuk initiatief, namelijk "de beurs
van het onuitgegeven boek" in Leuven. Je
kon voor een zacht prijsje je boeken laten
drukken en verkopen op die beurs. Ik heb
toen meegedaan met 3 boeken; een SF, een
fantasie en een bundel van korte thrillerverhalen.
Daar ontmoette ik eveneens de editor van
een SF en fantasie tijdschrift, Cerberus
of ook wel Flanders Fantastic heette het
(nu enkel nog een online magazine). Hij
vroeg me om te schrijven voor zijn blad.
Ik hield me vooral bezig met artikels over
het paranormale en er verschenen ook enkele
korte verhalen van mijn hand. Door het verhuizen
naar Nederland stopte ik met het schrijven
voor Flanders Fantastic maar kreeg algauw
een nieuwe aanbieding. Voor een plaatselijk
krantje heb ik gedurende enkele jaren een
column geschreven over mijn grappige wedervaringen
als Belgische wonende in Nederland. Ook
weer door het verhuizen naar Oostende ben
ik dit gestopt. Terug
in Oostende, in 2003, kreeg ik op een vroege
morgen, toen ik nog lag te peinzen in bed,
het idee voor de Fantasiejagers. Tot ergernis
van mijn man, ben ik gelijk uit bed gesprongen
en ben beginnen schrijven, de hele morgen
lang. Tijdens het schrijven van de fantasiejagers
had ik onmiddellijk, al bij de eerste pagina's,
het gevoel dat dit mijn boek zou worden.
Ik werd meegesleept door de wereld die ik
bedacht en dacht vaak: dit boek moet gewoon
uitgegeven worden. Bij mijn eerdere verhalen
had ik dit veel minder. Het kostte me niet
veel moeite om te schrijven, want het schreef
zichzelf. Ik voelde me meer een typiste
dan een schrijfster.
Dromen en de slaap hebben me reeds gefascineerd
sedert mijn kindertijd. Ik schreef en analyseerde
mijn dromen en nachtmerries al heel jong.
Tijdens mijn studies psychologie gingen
al mijn werkstukken en ook mijn scriptie
over de slaap of dromen. Later had ik het
geluk de wetenschappelijke kant van de slaap
te mogen ontdekken toen ik werkte als slaapanaliste
en wetenschappelijk onderzoekster in slaapcentra,
zowel in Antwerpen als in Den Haag (wetenschappelijke
artikels die gepubliceerd zijn in o.a. "Sleep
Medicine" werden geschreven onder mijn naam:
Melissa Vandeputte). Dat zit uiteraard verwerkt
in de boeken van De Fantasiejagers, maar
ook mijn fascinatie voor het paranormale,
ufologie en de mythen uit verschillende
culturen. Als psychologe kon ik het ook
niet nalaten wat moraal en ethiek in het
boek te verwerken. Laatst
bedacht ik dat ik zowel op het gebied van
hobby's als op professioneel vlak al heel
wat diverse zaken heb uitgeprobeerd. Ik
ben nogal nieuwsgierig van aard en voel
geregeld de behoefte om nieuwe dingen uit
te proberen met altijd in mijn achterhoofd:
je leeft maar één keer, dus benut dat leven
dan ten volle. Mijn moeder zei me vroeger
vaak: je leeft te snel, op een dag loop
je jezelf nog voorbij. Maar ondanks alles
wat ik al beleefd en beoefend heb is er
toch één gigantisch rode draad die mijn
leven kenmerkt en dat is het schrijven.
Van die drug heb ik nooit kunnen afkicken
en het is voor mij even essentieel als ademen.
Verdere hobby's waar ik met tussenpozen
mijn tijd aan besteed zijn piano, schilderen,
pottenbakken, ju-jitsu, lezen, films en
reizen.
Je hebt twee typen schrijvers: degene die
het verhaal al compleet kennen en het dan
uitschrijven en organische schrijvers. Ik
ben een organisch schrijfster. Dat wil zeggen
dat ik al schrijvend het verhaal vorm geef
en nooit weet hoe het verhaal zal eindigen
of zal verlopen. Het ene idee rolt uit het
andere. Ik wil ook verrast worden door de
ontwikkelingen en het plot. Als een nieuw
idee opborrelt en perfect aansluit bij het
vorige, dan kan ik daar aangenaam door verrast
worden en het is een geweldige stimulans.
Wat
er verder nog op stapel staat... Deel 3
van de fantasiejagers ligt momenteel bij
de uitgever. Intussen heb ik een ander verhaal
geschreven dat moeilijk onder een bepaald
genre geklasseerd kan worden, maar het dichtst
aanleunt bij surrealisme met een vleugje
fantasie en S.F. Dit verhaal dient nog enkele
malen verbeterd te worden. Op dit moment
ben ik samen met Tisa Pescar (auteur van
"Jachtmaan") een verhaal aan het schrijven.
Meer daarover later.
In
1967 werd ik geboren in Rotterdam, als
oudste in een gezin met drie kinderen.
Als kind al, was ik geinteresseerd in
oude Europese legenden en folklore en
kladderde ik hele schriften vol met verhalen.
Later, toen mijn schrijven serieuze vormen
begon aan te nemen, vormden diezelfde
legenden mijn inspiratiebron, evenals
liefdesrelaties die anders in elkaar zitten
dan de man-vrouwrelaties die meestal in
boeken beschreven worden. Naast schrijven
schilder ik graag en schrijf ik muziek.
Op het moment woon en werk ik in Ridderkerk,
vlakbij Rotterdam.
Mijn voorliefde voor verhalen en taal
was op jonge leeftijd al aanwezig. In
de klas was ik zo'n beetje de enige die
een gat in de lucht sprong als we weer
eens een rits zinnen moesten ontleden.
Ook spelling vond ik leuk. En ik verslond
stapels boeken. Al vanaf het moment dat
ik leerde lezen en schrijven, was ik bezig
met het verzinnen van verhalen die ik
dan op papier uitwerkte.
Hele
schriften heb ik vol gekalkt. In mijn
pubertijd nam het schrijven een spurt.
Ik was toen vooral bezig met het uitleven
van puberfantasieën, zoals uitgaan met
de leukste jongen uit de klas, die mij
in werkelijkheid helaas niet zag staan.Samen
met een schoolvriendinnetje, waar ik nog
steeds contact mee heb en die nu de rol
van proeflezer vervult, vormde ik een
mini-schrijfgroep. We lazen elkaars verhalen
en verzonnen samen de meest fantastische
avonturen. Jammer genoeg heb ik die verhalen
niet bewaard. Ik zou ze best nog eens
willen lezen.
Toen
ik volwassen was, begon het schrijven
serieuzere vormen aan te nemen. Ik ging
spelen in bands, waarvoor ik veel teksten
schreef. Dat doe ik nog steeds. Ook het
schrijven van gedichten is iets waar ik
me veel mee bezig hield en hou. Op een
gegeven moment kreeg ik de ambitie om
een lang verhaal te schrijven. Maar ja,
hoe doe je zoiets. Ik heb nooit een schrijfcursus
of iets dergelijks gevolgd. Ik begon dus
maar ergens en liep steeds halverwege
vast.
Zodra
het tot me doordrong dat mijn werkwijze
niet bepaald de gewenste vruchten afwierp,
ben ik begonnen met het uitwerken van
een plot. Vervolgens schreef ik een uitgebreid
stuk over elk personage dat ik in het
verhaal wilde laten opdraven. Ineens ging
het schrijven veel beter. Niet dat ik
nu nooit meer onderweg vastliep, want
het plot verzinnen vind ik nog altijd
minder moeilijk dan het creëren van de
situaties waarin het zich afspeelt. Maar
ik kwam tenminste ergens. Sterker nog.
Op een gegeven moment had ik een verhaal
van vierhonderd bladzijden dat af was.
Om het boek 'uitgeefklaar' te maken, moest
er eerst geredigeerd worden. Al gauw werd
duidelijk dat het heel moeilijk is een
tekst, die je zelf geschreven hebt, met
een kritisch oog te bekijken. Zelf ben
je namelijk allesbehalve objectief. Bovendien
lees je straal over dingen heen, omdat
je elke zin al een stuk of honderd keer
gelezen hebt.
Gelukkig
kwam er ook nog hulp uit andere hoek,
in de vorm van een aantal kritische
mensen uit mijn omgeving. Zij hebben
het manuscript 'proefgelezen' en veel
opbouwende kritiek geleverd. Het manuscript
van Jachtmaan is inmiddels afgerond.
Het manuscript voor het tweede op zichzelf
staande deel ligt klaar om herschreven
te worden. Samen met Mel ben ik aan
een derde boek bezig, waarvan de ruwe
eerste versie inmiddels op papier staat..
Terug
naar boven
|
|
|
|
