Sinds
de komst van 'het Portaal' staat de wereld
in rep en roer. De ontdekking van een
nieuwe dimensie, Emowereld, brengt met
zich mee dat de droomwereld niet langer
alleen in onze slaap en in ons eigen hoofd
bestaat, maar een reële wereld blijkt
te zijn met echt bestaande mensen. En
niet alleen mensen bevolken die pas ontdekte
dimensie, maar ook allerlei levensvormen
die voordien enkel als mythische, folkloristische
en niet echt bestaande wezens bekend waren.
Wanneer deze wezens, ondanks een streng
verbod, af en toe toch ontsnappen naar
onze wereld, worden er maatregelen genomen.
En zo ontstaat een geheel nieuwe veiligheidsdienst:
de fantasiejagers. De kennismaking tussen
beide werelden loopt niet van een leien
dakje. Een verschrikkelijk geheim leidt
tot onomkeerbare en desastreuze gevolgen.
Het lijkt erop dat zelfs de fantasiejagers
een ramp niet kunnen voorkomen...
Mijn
naam is Kate De Lille, ik ben eenendertig
en een emomens uit Emowereld, de tweede
dimensie. Emowereld is de plaats waar ratiomensen
uit Ratiowereld van en in droomden. Droomden
omdat deze bezigheid voor de meesten tot
de verleden tijd behoort.
Ik
krabbel deze notities neer met een doodgewone
ouderwetse pen. Het doet me iets, het contact
van je hand met het papier, via zo'n pen.
Ik hou er niet van dat er een machine in
de weg zit tussen mijn gedachten en datgene
wat ik wil maken. Ook al gaat het maar om
notities, krabbels waarmee ik later misschien
iets serieus wil gaan doen. Wat precies,
dat weet ik nog niet zo goed. Een roman
schrijven misschien. Ik doe wel eens vaker
dingen zonder te weten waartoe het moet
leiden.
Goed.
Er zijn nog altijd mensen uit Ratiowereld,
de eerste dimensie dus, die niets van ons
bestaan afweten. Die nog altijd denken dat
hun dromen zich in hun eigen fantasiewereld
afspelen. Maar in werkelijkheid gaat het
om een dimensie met wezens, net zo levend
als zijzelf en met in hun ogen nog veel
vreemdere creaturen. Die zogeheten monsters
uit Emowereld zouden echter nog geen mug
kwaad doen, ook al zoog die hen leeg. Ook
wij hebben regels en wetten, zij het dan
dat die doorgaans op lossere principes gebaseerd
zijn dan in Ratiowereld. Emowereld is dus
een reële wereld, net als de Aarde die nu
dus Ratiowereld wordt genoemd.
Maar
destijds waren ze nog met velen, de onwetenden.
Ratiomensen die dachten dat hun dromen van
henzelf waren. Je herkende ze, naast hun
wat vage contouren, aan de blik in hun ogen;
angst, stress en onzekerheid. Ze gedroegen
zich meestal alsof ze niet goed wisten wat
hun volgende zet moest zijn. Ze hadden de
sloomheid van iemand die teveel wiet had
gerookt.
Visueel
verschilden die dromers duidelijk van de
emomensen en ratiomensen die Emowereld via
het Portaal bezochten. Hun lichaam was een
beetje doorzichtig. Het was net of ze niet
helemaal doorgekomen waren, alsof de inkt
van de printer opraakte. En ze renden haast
de hele tijd, alhoewel dat hen meelijkwekkend
veel inspanning kostte. Doorgaans waren
ze paniekerig op de vlucht voor een of ander
monster. Wisten zij veel dat die wezens
vrijwel nooit kwaad in de zin hadden.
Zoals
die jonge vrouw die me op een keer voorbij
holde. Twee seconden later volgde er een
oude, graatmagere weerwolf die bij me bleef
staan. Hij hijgde met zijn tong uit de bek
en zijn ogen draaiden naar achteren van
uitputting. Als ratiomens denk je nu: arme
vrouw die achterna gezeten wordt door een
gevaarlijke weerwolf. Maar zo is het niet,
je zou eerder arme weerwolf moeten zeggen...
Details
